Ποιά είναι η πατρίδα μας;
Ποιά, λοιπόν, είναι η πατρίδα μας; Αλλά και τί είναι πατρίδα;
Να, δυο καλές ερωτήσεις, για τους σημερινούς χαλεπούς καιρούς.
Την απάντηση δίνει με ερώτηση ο ποιητής I. Πολέμης:
-TOY ΘΟΔΩΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ*-
«Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν΄ οι κάμποι;
Μην είναι τ΄ άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ΄ άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι;
και κάθε χώρα της με τα χωριά ;
κάθε νησάκι που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;»
Όχι όμως, τίποτα, απ΄ όλα αυτά, δεν είναι σωστό. Κάνει λάθος ο ποιητής.
Πατρίδα μας, δεν είναι ο τόπος που γεννηθήκαμε, που μεγαλώσαμε, που ζήσαμε, που οικοδομήσαμε, που υπερασπιστήκαμε, που θυσιαστήκαμε. Πατρίδα μας, δεν είναι η γη των προγόνων μας, οι τάφοι των πατεράδων και των μανάδων μας, ο τόπος των παιδιών μας, των εγγονών μας. Πατρίδα μας δεν είναι οι κάμποι μας, οι στεριές μας, οι θάλασσες μας, τα βουνά μας, τα νησιά μας.
Όχι, πατρίδα μας, δεν είναι ο τόπος μας, δεν είναι η χώρα μας. Τίποτα απ ΄ όλα αυτά.
«Πατρίδα μας είναι η Ευρώπη και η Ελλάδα η ιδιαίτερη κατοικία μας».
Μεγάλη και σοφή κουβέντα. Και ποιός την είπε; Ο κ. Αντώνης Σαμαράς, ως Υπουργός Εξωτερικών, της κυβέρνησης Μητσοτάκη της Νέας Δημοκρατίας, 1990- 1992.
Η Ευρώπη, λοιπόν, είναι η πατρίδα μας και η Ελλάδα είναι η ιδιαίτερη (προσωρινή) κατοικία μας, κάτι δηλαδή σαν το εξοχικό μας.
Αυτά που ξέρατε μέχρι σήμερα, που μάθατε στο σχολείο, ξεχάστε τα.
Σήμερα όλα έχουν αλλάξει. Πώς το είπε ο Κικέρων;
O tempora, o mores!
Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Οι λέξεις πλέον έχουν χάσει το νόημά τους και το νόημα τις λέξεις τους.
Νομίζω όμως πως ο Μολιέρος το διατυπώνει καλύτερα:
«Μου φαίνεται ότι τα τοποθετείτε ανάποδα απ΄ ότι είναι: Η καρδιά είναι αριστερά και το συκώτι δεξιά (είπε ο Ζερόντ). Ναι έτσι ήταν άλλοτε, αλλά τα αλλάξαμε και αυτά, (απάντησε ο Σιγκαναρέλ).
Αυτό είναι . Οι αριστεροί πήγανε δεξιά, και οι δεξιοί αριστερά. Και τα πάνω κάτω. Η Ελλάδα μετακινήθηκε βόρεια και οι βόρειοι κατέβηκαν στον νότο.
Ο Μινώταυρος μετανάστευσε στις Βρυξέλες και εκεί πλέον στέλνουμε τους νέους και τις νέες μας. Αυτή είναι η Νέα Τάξη Πραγμάτων και ο πρωθυπουργός μας, δεν λέει τίποτα παραπάνω, από την αλήθεια, την οποία δεν έκρυψε και δεν κρύβει. Και μάχεται γι αυτήν και αγωνίζεται να την επιβάλλει και με μαστίγιο και με καρότο.
Για την Ευρώπη, ρε γαμώτο!
Και έχει όλο το δίκαιο με το μέρος του. Η νέα του πατρίδα ατύχησε.
Χρειάζεται τώρα την αμέριστη βοήθειά μας. Η Ευρώπη εδώ και τρία –τέσσερα χρόνια λιμοκτονεί, αυτοκτονεί.
Κλείνει νοσοκομεία , σχολεία, μαγαζιά. Κόβει συντάξεις, μισθούς, επιδόματα. Κόβει το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα στους άνεργους και τους ανήμπορους. Δεν έχει φάρμακα, γιατρούς, κοινωνική περίθαλψη. Είναι στην εντατική. Πρέπει να την σώσουμε, πάση θυσία. Έχουμε στείλει εκατοντάδες χιλιάδες φιάλες αίματος, αλλά ο πρωθυπουργός μας, ζητάει να στείλουμε κι άλλες κι΄ άλλες τόσες.
Μονάχα, δεν μας λέει, που θα τις βρούμε. Στερέψαμε από την συνεχή αιμοδοσία. Έχουμε γονατίσει. Δεν μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας.
Αλλά πρέπει να σώσουμε την πατρίδα. Την πατρίδα του κ. Σαμαρά. Όχι την Καλαμάτα. Την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Γιούρογκρουπ και –κυρίως– την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τους τραπεζίτες. Και μην ακούτε, όσους δεν συμφωνούν με την «αλήθεια» του πρωθυπουργού. Αυτοί είναι ανεύθυνοι , επικίνδυνοι αντιευρωπαϊστές και αντιπατριώτες.
Πατριώτες είναι μόνο ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι βουλευτές τους. Πατριώτες είναι μόνο ο Παπαδήμος, ο Στουρνάρας, ο Χαρδούβελης, οι νέοι εθνοσωτήρες και (με το αζημίωτο) εθνικοί ευεργέτες. Πατριώτες είναι μόνο, οι «Έλληνες» εφοπλιστές του Λονδίνου και οι ντόπιοι νταβατζήδες- εργολάβοι του δημόσιου κορβανά.
Πατριώτες είναι μόνο οι εγχώριοι και εξωχώριοι τραπεζίτες, που λυμαίνονται τον εθνικό πλούτο. Και ακόμα μερικοί άλλοι, ακατανόμαστοι.
Όλοι οι υπόλοιποι, που δεν αποδεχόμαστε την μοναδική «αλήθεια» της κυβέρνησης, που δεν θέλουμε, αλλά και δεν μπορούμε να βοηθήσουμε άλλο τους… δεινοπαθούντες εταίρους μας, δεν είμαστε πατριώτες, αλλά ούτε λίγο, ούτε πολύ, είμαστε προδότες, τουτέστιν, ένοχοι εσχάτης προδοσίας.
Το επιχείρημα αυτό είναι πολύ της μόδας τελευταία. Μόνο που είναι παλιομοδίτικο. Έχει και προηγούμενο η ελληνική πολιτική ιστορία.
Το 1825 φυλακίζεται ο Κολοκοτρώνης, ως αντιπατριώτης, από την φαύλη Κυβέρνηση Κουντουριώτη, γιατί δεν συμφωνούσε με την πολιτική της και το 1834, επί Βαυαροκρατίας, καταδικάζεται σε θάνατο, ως ένοχος εσχάτης προδοσίας.
Τότε αντιπατριώτης, μετά προδότης.
Ποιός;
Εκείνος που όταν ο Ιμπραήμ έκαιγε και ξεθεμέλιωνε την Πελοπόννησο, του παρήγγειλε:
« Όχι τα κλαριά να μας κόψης, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνη, ημείς δεν προσκυνούμεν. Τι τα δένδρα μας αν μας τα κόψης, και κάψης την γην δεν θέλει την σηκώσης και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα μετακάνει».
Αυτός λοιπόν ήταν ο προδότης.
Και πατριώτες; Ο Κουντουριώτης, εφοπλιστής της Ύδρας, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρώην υπάλληλος των Τούρκων, υπουργός Εξωτερικών της Οθωμανικής Βλαχίας και ο τέως γιατρός του Αλή πασά των Ιωαννίνων, Κωλέτης.
Οι τρείς μεγαλύτεροι καταστροφείς της Ελλάδας.
Αυτή είναι η δική μας απάντηση στην ιστορική αλήθεια. Όλα τ΄ άλλα είναι παραμύθια.
Αλλά μια και άρχισα με ποίημα, λέω να τελειώσω με ένα τραγούδι:
«Έρχονται τώρα να σου πούν,
πως σε λατρεύουν, σ΄ αγαπούν
και να σε σώσουν, θένε.
Κλείσε τ΄ αυτιά σου, μην ακούς
Ψέματα λένε».
(*Ο Θ.Δ. Παναγόπουλος είναι πρώην δικαστής και συγγραφέας δυο εξαιρετικών βιβλίων για την αληθινή Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821)
Ποιά, λοιπόν, είναι η πατρίδα μας; Αλλά και τί είναι πατρίδα;
Να, δυο καλές ερωτήσεις, για τους σημερινούς χαλεπούς καιρούς.
Την απάντηση δίνει με ερώτηση ο ποιητής I. Πολέμης:
-TOY ΘΟΔΩΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ*-
«Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν΄ οι κάμποι;
Μην είναι τ΄ άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ΄ άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι;
και κάθε χώρα της με τα χωριά ;
κάθε νησάκι που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;»
Όχι όμως, τίποτα, απ΄ όλα αυτά, δεν είναι σωστό. Κάνει λάθος ο ποιητής.
Πατρίδα μας, δεν είναι ο τόπος που γεννηθήκαμε, που μεγαλώσαμε, που ζήσαμε, που οικοδομήσαμε, που υπερασπιστήκαμε, που θυσιαστήκαμε. Πατρίδα μας, δεν είναι η γη των προγόνων μας, οι τάφοι των πατεράδων και των μανάδων μας, ο τόπος των παιδιών μας, των εγγονών μας. Πατρίδα μας δεν είναι οι κάμποι μας, οι στεριές μας, οι θάλασσες μας, τα βουνά μας, τα νησιά μας.
Όχι, πατρίδα μας, δεν είναι ο τόπος μας, δεν είναι η χώρα μας. Τίποτα απ ΄ όλα αυτά.
«Πατρίδα μας είναι η Ευρώπη και η Ελλάδα η ιδιαίτερη κατοικία μας».
Μεγάλη και σοφή κουβέντα. Και ποιός την είπε; Ο κ. Αντώνης Σαμαράς, ως Υπουργός Εξωτερικών, της κυβέρνησης Μητσοτάκη της Νέας Δημοκρατίας, 1990- 1992.
Η Ευρώπη, λοιπόν, είναι η πατρίδα μας και η Ελλάδα είναι η ιδιαίτερη (προσωρινή) κατοικία μας, κάτι δηλαδή σαν το εξοχικό μας.
Αυτά που ξέρατε μέχρι σήμερα, που μάθατε στο σχολείο, ξεχάστε τα.
Σήμερα όλα έχουν αλλάξει. Πώς το είπε ο Κικέρων;
O tempora, o mores!
Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Οι λέξεις πλέον έχουν χάσει το νόημά τους και το νόημα τις λέξεις τους.
Νομίζω όμως πως ο Μολιέρος το διατυπώνει καλύτερα:
«Μου φαίνεται ότι τα τοποθετείτε ανάποδα απ΄ ότι είναι: Η καρδιά είναι αριστερά και το συκώτι δεξιά (είπε ο Ζερόντ). Ναι έτσι ήταν άλλοτε, αλλά τα αλλάξαμε και αυτά, (απάντησε ο Σιγκαναρέλ).
Αυτό είναι . Οι αριστεροί πήγανε δεξιά, και οι δεξιοί αριστερά. Και τα πάνω κάτω. Η Ελλάδα μετακινήθηκε βόρεια και οι βόρειοι κατέβηκαν στον νότο.
Ο Μινώταυρος μετανάστευσε στις Βρυξέλες και εκεί πλέον στέλνουμε τους νέους και τις νέες μας. Αυτή είναι η Νέα Τάξη Πραγμάτων και ο πρωθυπουργός μας, δεν λέει τίποτα παραπάνω, από την αλήθεια, την οποία δεν έκρυψε και δεν κρύβει. Και μάχεται γι αυτήν και αγωνίζεται να την επιβάλλει και με μαστίγιο και με καρότο.
Για την Ευρώπη, ρε γαμώτο!
Και έχει όλο το δίκαιο με το μέρος του. Η νέα του πατρίδα ατύχησε.
Χρειάζεται τώρα την αμέριστη βοήθειά μας. Η Ευρώπη εδώ και τρία –τέσσερα χρόνια λιμοκτονεί, αυτοκτονεί.
Κλείνει νοσοκομεία , σχολεία, μαγαζιά. Κόβει συντάξεις, μισθούς, επιδόματα. Κόβει το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα στους άνεργους και τους ανήμπορους. Δεν έχει φάρμακα, γιατρούς, κοινωνική περίθαλψη. Είναι στην εντατική. Πρέπει να την σώσουμε, πάση θυσία. Έχουμε στείλει εκατοντάδες χιλιάδες φιάλες αίματος, αλλά ο πρωθυπουργός μας, ζητάει να στείλουμε κι άλλες κι΄ άλλες τόσες.
Μονάχα, δεν μας λέει, που θα τις βρούμε. Στερέψαμε από την συνεχή αιμοδοσία. Έχουμε γονατίσει. Δεν μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας.
Αλλά πρέπει να σώσουμε την πατρίδα. Την πατρίδα του κ. Σαμαρά. Όχι την Καλαμάτα. Την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Γιούρογκρουπ και –κυρίως– την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τους τραπεζίτες. Και μην ακούτε, όσους δεν συμφωνούν με την «αλήθεια» του πρωθυπουργού. Αυτοί είναι ανεύθυνοι , επικίνδυνοι αντιευρωπαϊστές και αντιπατριώτες.
Πατριώτες είναι μόνο ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι βουλευτές τους. Πατριώτες είναι μόνο ο Παπαδήμος, ο Στουρνάρας, ο Χαρδούβελης, οι νέοι εθνοσωτήρες και (με το αζημίωτο) εθνικοί ευεργέτες. Πατριώτες είναι μόνο, οι «Έλληνες» εφοπλιστές του Λονδίνου και οι ντόπιοι νταβατζήδες- εργολάβοι του δημόσιου κορβανά.
Πατριώτες είναι μόνο οι εγχώριοι και εξωχώριοι τραπεζίτες, που λυμαίνονται τον εθνικό πλούτο. Και ακόμα μερικοί άλλοι, ακατανόμαστοι.
Όλοι οι υπόλοιποι, που δεν αποδεχόμαστε την μοναδική «αλήθεια» της κυβέρνησης, που δεν θέλουμε, αλλά και δεν μπορούμε να βοηθήσουμε άλλο τους… δεινοπαθούντες εταίρους μας, δεν είμαστε πατριώτες, αλλά ούτε λίγο, ούτε πολύ, είμαστε προδότες, τουτέστιν, ένοχοι εσχάτης προδοσίας.
Το επιχείρημα αυτό είναι πολύ της μόδας τελευταία. Μόνο που είναι παλιομοδίτικο. Έχει και προηγούμενο η ελληνική πολιτική ιστορία.
Το 1825 φυλακίζεται ο Κολοκοτρώνης, ως αντιπατριώτης, από την φαύλη Κυβέρνηση Κουντουριώτη, γιατί δεν συμφωνούσε με την πολιτική της και το 1834, επί Βαυαροκρατίας, καταδικάζεται σε θάνατο, ως ένοχος εσχάτης προδοσίας.
Τότε αντιπατριώτης, μετά προδότης.
Ποιός;
Εκείνος που όταν ο Ιμπραήμ έκαιγε και ξεθεμέλιωνε την Πελοπόννησο, του παρήγγειλε:
« Όχι τα κλαριά να μας κόψης, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνη, ημείς δεν προσκυνούμεν. Τι τα δένδρα μας αν μας τα κόψης, και κάψης την γην δεν θέλει την σηκώσης και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα μετακάνει».
Αυτός λοιπόν ήταν ο προδότης.
Και πατριώτες; Ο Κουντουριώτης, εφοπλιστής της Ύδρας, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρώην υπάλληλος των Τούρκων, υπουργός Εξωτερικών της Οθωμανικής Βλαχίας και ο τέως γιατρός του Αλή πασά των Ιωαννίνων, Κωλέτης.
Οι τρείς μεγαλύτεροι καταστροφείς της Ελλάδας.
Αυτή είναι η δική μας απάντηση στην ιστορική αλήθεια. Όλα τ΄ άλλα είναι παραμύθια.
Αλλά μια και άρχισα με ποίημα, λέω να τελειώσω με ένα τραγούδι:
«Έρχονται τώρα να σου πούν,
πως σε λατρεύουν, σ΄ αγαπούν
και να σε σώσουν, θένε.
Κλείσε τ΄ αυτιά σου, μην ακούς
Ψέματα λένε».
(*Ο Θ.Δ. Παναγόπουλος είναι πρώην δικαστής και συγγραφέας δυο εξαιρετικών βιβλίων για την αληθινή Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σ΄αυτό το ιστολόγιο δεν γίνεται δεκτό το "argumentum ad hominem", δηλαδή το "επιχείρημα ενάντια στο άτομο".
Με άλλα λόγια, θα απορρίπτεται κάθε "επιχειρηματολογία" ενάντια στον γράφοντα που απευθύνεται στην προκατάληψη.
Αντιθέτως, θα γίνεται σεβαστή κάθε επιχειρηματολογία ενάντια στις ιδέες του γράφοντα, που είναι βασισμένη στην λογική και απευθύνεται στην νοημοσύνη, στον κοινό νου!